scherp, warm en altijd in verbinding
In maart 2026 kreeg ik een berichtje van Rob Jansen van Tilburg Zingt. Ze zochten een nieuw, fris gezicht voor de presentatie en waren bij mij uitgekomen. Ik werd gevraagd in plaats van Leo Alkemade. Ook best leuk om even te noemen. Toch.
Een maand later stond ik samen met Marc Meeuwis (ja ook broer van) en Jan Eijsermans (Veul Gere / Schrobbelere), op het podium van het Stadsforum.
Tilburg Zingt is al meer dan twintig jaar een begrip in Tilburg. Geen artiesten waar het publiek naar komt kijken, maar duizenden mensen die zelf uitvolle borst meezingen. Tijdens de editie van 2026 waren dat er maar liefst 18.000.
Ruim vijftig nummers, twaalf koren, sponsors, gasten en een compleet draaiboek. Natuurlijk had ik me goed voorbereid. Maar eenmaal op dat podium ging het vanzelf.
De dynamiek tussen Marc, Jan en mij klopte vanaf het eerste moment. Aankondigen, improviseren, stukjes meezingen, schakelen met de koren, niet te vergeten DJ Wietse en vooral contact maken met die enorme mensenmassa voor ons. Niet presenteren vóór 18.000 mensen, maar samen mét 18.000 mensen een avond maken.
Precies daar ligt mijn kracht. Weten wat er moet gebeuren en vervolgens ruimte voelen om te reageren op wat er op dat moment ontstaat. Maar vooral van het begin tot het einde energie geven.
Op een gegeven moment keek ik vanaf het podium over het hele Stadsforum. Prachtig weer, de Schouwburg voor me, Tilburg om me heen en 18.000 mensen die samen stonden te zingen.
Ik was de eerste vrouwelijke presentator in 21 edities Tilburg Zingt. Een ontzettend leuke bijzonderheid. Maar wat me vooral bijblijft, is de energie en het enthousiasme. Op het podium, bij de koren, binnen de organisatie en op dat hele plein. Vele kippenvel momenten.
Tilburg Zingt was voor mij echt een hoogtepunt uit mijn carrière.
.PNG)
.jpg)
